Story #06 Edith stikster

Story #06 Edith stikster

Sit&Wonder Story #06 Edith Stikster

‘Mijn handen zijn eigenlijk meer mijn ogen.’

'Ik zou ik m’n handen moeten verzekeren.’ 
In het modevak ben ik begonnen. Daar bleek dat ik iets kon wat een ander niet kan. Ik ontpopte me als talent achter de naaimachine en verstelde kleding van klanten. Zo werd ik stikster. Ik ging me specialiseren en ontwikkelde mijn techniek naar een steeds hoger niveau. Van mode naar meubels was vervolgens een prachtige stap. Er gaan bij Harvink honderden soorten stoffen en leer door mijn handen en ik ken de eigenschappen van elk materiaal. Leer heeft bijvoorbeeld weer een heel ander karakter. Zo is stug leer enorm zwaar voor je handen. Daarom ligt er naast mijn naaimachine altijd een hamer om dikkere delen van het leer plat te slaan. Kun je het makkelijker stikken. 

Mijn vingers zijn mijn belangrijkste gereedschap. Ik voel precies hoe de stof loopt, hoe de naden zitten. Ik kan blindelings werken. Eigenlijk zou ik m'n handen moeten verzekeren, maar dat is gewoon onbetaalbaar. Maar mijn handen zijn in feite mijn ogen, mijn onmisbare instrument. 

‘Aan de binnenkant, daar zit mijn handtekening.’ 
Iedereen heeft z'n eigen werkmethode. Soms kun je het niet direct aan de buitenkant zien, maar aan de binnenkant daar zit je handtekening. Als professional zie ik direct welke bank of stoel ik gestikt heb. Dat zit ‘m meestal in de afwerking van bijvoorbeeld een instopstrook of naad. Ik ben een tikje eigenzinnig, mijn werkwijze en denkwijze is anders. En dat zie je misschien wel terug in de stoel. Daar zit mijn toewijding in.  Je kunt me rustig omschrijven als een perfectionist op de millimeter. Die eigenschap neem ik ook mee in mijn hobby bonsai kweken. Precisie en structuur, daar draait het om. Wat je boven de grond doet moet je ook onder de grond doen. De wortels moet je ook aanpakken voor een gezonde boom. Net als met een stoel eigenlijk, de binnenkant moet ook perfect afgewerkt zijn. Dat maakt het tot echt vakwerk.

 ‘Elk nieuw meubel heeft weer een heel leven voor zich. Soms wel twee.’
Creatieve oplossingen bedenken, daar word ik gelukkig van. Dat gaat vaak een stapje verder. We krijgen bijvoorbeeld wel eens een Harvink binnen van respectabele leeftijd, die opnieuw moet worden gestoffeerd. Daar komt dan een heel leven uit als je de bekleding er af haalt. Hagelslag, een potlood of een oud dubbeltje. Als je dan een oude Harvink weer nieuw leven inblaast met een mooie stof en het resultaat ziet..., ja dat is écht kicken. Daar maak je de eigenaar heel blij mee. 

Het is natuurlijk een ambacht. Elke stoel, elke bank is gepersonaliseerd en wordt met de hand genaaid. Dat is ook het mooie aan mijn vak. Iets creëren met je handen. Echte leefmeubels, waar een ander jarenlang plezier aan heeft. Dat geeft een goed gevoel. En als er dan zo’n stoel of bank klaar is, dan kijk ik er altijd nog even naar en kan ik er echt van genieten. Zo’n prachtig meubel met een heel leven voor zich.